Historia transakcji cofania
Połącz złożoną edycję w jedną transakcję cofania ze stanem przed i po zmianie.
const before = snapshot(document);
const after = applyCompoundEdit(snapshot(before), commands);
if (!equalDocuments(before, after)) {
history.push({ before, after });
redoStack.length = 0;
}| Projekt | Sprawdź pełne przywrócenie oraz usunięcie starej gałęzi ponawiania po nowej edycji. |
|---|---|
| Sprawdź przed zastosowaniem | Porównaj rzeczywiste zachowanie z oczekiwanym wynikiem. Jeśli sprawdzenie się nie powiedzie, wyjaśnij przyczynę przed kolejnymi zmianami. |
| Modele | Dodaj endpoint zgodny z OpenAI lub Anthropic, podając bazowy URL i klucz API, jeśli jest wymagany. Sprawdź połączenie. Lokalny serwer modelu musi działać; zdalne narzędzia mogą przesyłać dane oddzielnie. |
const before = snapshot(document);
const after = applyCompoundEdit(snapshot(before), commands);
if (!equalDocuments(before, after)) {
history.push({ before, after });
redoStack.length = 0;
}Powiąż działanie edycyjne ze stanem, który ma zachować
Ancam Edit to środowisko do kodowania w Windows, w którym rozwijasz oprogramowanie poprzez rozmowę o projekcie i zmiany kodu możliwe do przejrzenia. Funkcja edytora często wykracza poza obsługę polecenia: stan dokumentu, historia i oczekiwania użytkownika muszą być spójne. Wprowadź do rozmowy jedno działanie edycyjne i wyjaśnij, co powinno pozostawać prawdą przed nim i po nim.
Przykład historii przedstawia konkretny przypadek: złożona edycja zapisuje stan przed i po oraz czyści historię ponawiania, gdy nastąpi zmiana. Użyj go do omówienia własnej implementacji edytora. To przykładowy kod projektu, a nie stwierdzenie, że Ancam Edit dostarcza taki system cofania jako funkcję aplikacji.
Poproś model o zbadanie ścieżki polecenia przed wskazaniem miejsca transakcji. Sprawdź, czy proponowany kod zachowuje użyteczny poprzedni stan, unika zapisywania operacji bez efektu i obsługuje następne działanie po cofnięciu. Następnie wykonaj te sekwencje w projekcie i uruchom testy historii; odizolowana funkcja tworząca migawkę nie dowodzi poprawności całej interakcji.
Możesz wybrać model AI bez filtrów, gdy udostępnia go obsługiwany punkt końcowy zgodny z OpenAI lub Anthropic. Podaj dane uwierzytelniające, jeśli są wymagane, i uwzględnij obsługę kontekstu oraz narzędzi przez model. Wybór nie zmienia tego, kto rozstrzyga, czy poprawka zachowuje działanie edytora: decyzja wynika z Twojego przeglądu i kontroli.
Planowanie zmiany działania edytora
Co zawrzeć w prośbie dotyczącej złożonej edycji?
Opisz działanie użytkownika, zamierzony wynik w dokumencie i to, co powinno przywrócić jedno cofnięcie. Dołącz uczestniczący obecnie kod obsługi polecenia i historii. Pomoże to określić transakcję bez zakładania, że każdą operację pośrednią da się osobno odwrócić.
Czy działanie, które niczego nie zmienia, powinno tworzyć wpis historii?
Jawnie określ to zachowanie dla swojego edytora. Podany przykład nie zapisuje identycznych stanów przed i po, ale aplikacja może mieć dodatkowe reguły dotyczące zaznaczenia lub metadanych. Oceń je wraz z równością dokumentów przed zaakceptowaniem zmiany.
Jak sprawdzić ponawianie po nowej edycji?
Wykonaj edycję, cofnij ją, a następnie wykonaj inną edycję i sprawdź dostępne zachowanie ponawiania. Porównaj je z zamierzonymi regułami historii. Uwzględnij tę sekwencję w testach projektu, jeśli oddaje naprawiany błąd.
Czy wybór modelu lokalnego zachowuje całą treść edytora lokalnie?
Model lokalny wymaga własnego działającego serwera i określa jedynie ten punkt końcowy. Inne narzędzia nadal mogą łączyć się z usługami zewnętrznymi. Sprawdź drogi przepływu wybranego kontekstu projektu i użyj reprezentatywnych dokumentów, gdy rzeczywista treść jest wrażliwa.
Ancam Edit · Zaktualizowano 2026-10-25